Yine bir sokaktayım. Yine gece. Her yer pislik içinde. Ama pis olan sokak değil; sokaktaki insanlar, suratlar, gözler… cümleler. İnanmış gibi yapanlar. Mutluymuş gibi gülenler. Beni en çok bu sahte iyilik yoruyor.
Kalkıp gittim çünkü kalmak hiçbir şeyi değiştirmeyecekti. İnsanlar “gitme” demeden gitmek en doğrusu. Kaldığında yalnızlık daha da büyüyor çünkü. Biriyle yalnız olmak, tek başına olmaktan daha ağır.
İnsanlar benden nefret ediyor, çünkü ben onların unuttuklarını yüzlerine vuruyorum. Çünkü ben onların kaçtıklarını konuşuyorum. Kimse aynaya bu kadar uzun bakmak istemez. Hele o aynada çürüme başlamışsa.
Zaman denen şey bir şaka. Her şeyin yarına bırakıldığı bir mezarlık gibi. Herkes bir şey bekliyor ama kimse neyi beklediğini bilmiyor. Sevgiyi mi, anlamı mı, yok oluşu mu? Ben beklemiyorum. Çünkü çoktan geldim o sona. Şimdi sadece dolaşıyorum. Bedenim burada, ruhum başka yerlerde dökülüyor.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.