İlişkilerinin mahkumu masum kadınlara.
Édouard Louis 
Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri
Kitabın dili öylesine sade ve akıcıydı ki, sanki yazar karşıma oturmuş da bana hikâyesini anlatıyormuş gibi hissettim. Elime aldığım andan itibaren su gibi aktı; tek solukta okunabilecek insanın yüzüne çarpan gerçekçilikte bir anlatımı ve anlatı vardı.
Sayfalar ilerledikçe bir evladın annesine dair gözlemleri, duyguları, anıları ve iç hesaplaşmalarıyla karşılaştım. Hem geçmişle yüzleşmek hem de annesiyle olan ilişkisinin yaralarını iyileştirmek amacıyla yazılmış bu kitap, adeta bir katarsis niteliğindeydi.
Kitabın daha ilk sayfalarından itibaren canımı acıtan bir yeri oldu. Hayatı güzelleştirmesi, yaşanır kılması için gereksinim duyduğumuz ilişkilerin insan yaşamını bir cehenneme çevirmesi kitap boyunca kağıt kesiğine benzer bir acı gibi bende kaldı. Çok ince ama azalmayan bir sızıyla okudum kitabı. Kitap, babasının hem annesi hem de kendisiyle olan ilişkilerinin yer aldığı bu kitapta tek bir kişinin -babanın- etrafındakilere hayatı nasıl kafese çevirebileceğinin acı bir örneği niteliğinde.
Özgür iradenin varlığını çoğu zaman sorgulatıyor: ''Neden boşanmıyorsun, neden kendine bunu yapıyorsun, neden kendini hak etmediğin bir hayatı yaşamaya mecbur bırakıyorsun, neden kötüsün, neden çocuklarına kötü davranıyorsun...''. Ama bir yandan da biliyordum ki psikolojik olarak sağlam ve sağlıklı olmamıza engel olan sağlıksız ilişkilerde karar almak ve hareket etmek bir bebeğin ilk adımlarını atmasından da zordur. Bu sorgulamalar arasında, bir kadının kendisini özgürlüğünden mahrum eden ilişkilerden sıyrılarak yeniden doğuşuna şahit oldum.
Kitap bana bir gerçeği yalın bir dille hatırlattı: Kötü ilişkiler zincirleme bir biçimde bize hep zararı getirirken, koşulsuz kabul gördüğümüz tek bir iyi ilişki bile bizi iyileştirebilir.
Bana da kendi hayatımda bir aradayken hiç anlaşamadığım (çünkü kendine neden bu hayatı layık gördüğünü kendime kabul ettiremediğim için hayal kırıklığımın öfkesi yüzünden) ama uzaklaştıkça o kişiye yakınlaştığım, birbirimize iyi geldiğimiz bir ilişkimi hatırlattı. Bu hislerimin normal olduğunu, bunları yaşadığım yerde yalnız olmadığımı bana hissettirdi, yani bir bakıma bana iyi gelen bir kitap oldu. Hayatımdaki bu kişiye daha iyiye doğru dönüşümlerini yaşaması dileğiyle...
Édouard Louis Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri
Kitabın dili öylesine sade ve akıcıydı ki, sanki yazar karşıma oturmuş da bana hikâyesini anlatıyormuş gibi hissettim. Elime aldığım andan itibaren su gibi aktı; tek solukta okunabilecek insanın yüzüne çarpan gerçekçilikte bir anlatımı ve anlatı vardı.
Sayfalar ilerledikçe bir evladın annesine dair gözlemleri, duyguları, anıları ve iç hesaplaşmalarıyla karşılaştım. Hem geçmişle yüzleşmek hem de annesiyle olan ilişkisinin yaralarını iyileştirmek amacıyla yazılmış bu kitap, adeta bir katarsis niteliğindeydi.
Kitabın daha ilk sayfalarından itibaren canımı acıtan bir yeri oldu. Hayatı güzelleştirmesi, yaşanır kılması için gereksinim duyduğumuz ilişkilerin insan yaşamını bir cehenneme çevirmesi kitap boyunca kağıt kesiğine benzer bir acı gibi bende kaldı. Çok ince ama azalmayan bir sızıyla okudum kitabı. Kitap, babasının hem annesi hem de kendisiyle olan ilişkilerinin yer aldığı bu kitapta tek bir kişinin -babanın- etrafındakilere hayatı nasıl kafese çevirebileceğinin acı bir örneği niteliğinde.
Özgür iradenin varlığını çoğu zaman sorgulatıyor: ''Neden boşanmıyorsun, neden kendine bunu yapıyorsun, neden kendini hak etmediğin bir hayatı yaşamaya mecbur bırakıyorsun, neden kötüsün, neden çocuklarına kötü davranıyorsun...''. Ama bir yandan da biliyordum ki psikolojik olarak sağlam ve sağlıklı olmamıza engel olan sağlıksız ilişkilerde karar almak ve hareket etmek bir bebeğin ilk adımlarını atmasından da zordur. Bu sorgulamalar arasında, bir kadının kendisini özgürlüğünden mahrum eden ilişkilerden sıyrılarak yeniden doğuşuna şahit oldum.
Kitap bana bir gerçeği yalın bir dille hatırlattı: Kötü ilişkiler zincirleme bir biçimde bize hep zararı getirirken, koşulsuz kabul gördüğümüz tek bir iyi ilişki bile bizi iyileştirebilir.
Bana da kendi hayatımda bir aradayken hiç anlaşamadığım (çünkü kendine neden bu hayatı layık gördüğünü kendime kabul ettiremediğim için hayal kırıklığımın öfkesi yüzünden) ama uzaklaştıkça o kişiye yakınlaştığım, birbirimize iyi geldiğimiz bir ilişkimi hatırlattı. Bu hislerimin normal olduğunu, bunları yaşadığım yerde yalnız olmadığımı bana hissettirdi, yani bir bakıma bana iyi gelen bir kitap oldu. Hayatımdaki bu kişiye daha iyiye doğru dönüşümlerini yaşaması dileğiyle...·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.