David Robson’ın Zekâ Tuzağı kitabı, zeki olmanın her zaman avantajlı olmadığını gösteren çarpıcı bir eser. Kitap, zekânın başarıyı garanti etmediğini, hatta bazen bizi beklenmedik hatalara sürükleyebileceğini iddia ediyor. Bazen gerçekten de fazla düşünmek, en basit çözümleri görmemizi engelleyebiliyor. Bu durum “Aptallık güçtür.” sözünü akıllara getiriyor.
Zeki insanlar, karmaşık düşünme becerileri sayesinde birçok sorunu çözebilirler; ama bu beceri bazen işleri gereğinden fazla zorlaştırmalarına, özgüvenlerinin kurbanı olmalarına ve eleştiriye kapanmalarına neden olabiliyor. Kitap boyunca bu paradoks somut örneklerle açıklanıyor.
Bilim insanlarının açık hataları, ünlü düşünürlerin şaşırtıcı zaafları ve günlük hayatta sıkça karşılaştığımız zekâdan kaynaklı başarısızlıklar... kitapta birçok örnek mevcut.
Yazar, zekâyı bir yetenekten çok, doğru kullanılması gereken bir araç olarak sunuyor. Eleştirel düşünme, açık fikirlilik, hata yapmayı kabul edebilme gibi zihinsel alışkanlıklar, zekânın kendisinden çok daha kıymetli hale geliyor.
Kitabın amacı kesinlikle zeki insanların hayattaki talihsizlikleri gibi anlaşılmamalı. İlk başladığınızda o havayı verse de, teması kesinlikle “bilme” güveninin bize verdiği kayıplar. Mütevazı olmadığınızda bir şey öğrenemezsiniz. Öğrenmenin temeli, farklı bilgiye açık olmak ve kendi sınırlarınızı kabul etmektir.
Kitap ayrıca bize şu soruyu sorduruyor: Ben de zekâmın tuzağına düşüyor muyum? Elbette ki birçok noktada buna düşmüşüzdür. Kitap, konuya karşı nasıl mücadele edeceğimiz konusunda örnekler verse de insan nihayetinde kendi çıkışını kendisi bulmalı. Hiçbir kitap problemleri çözmez; yalnızca yol gösterir. Yine de size mutlaka katacağı şeyler vardır.
Akademik bir konuyu herkesin anlayabileceği bir şekilde anlatması artı bir özellik olsa da bu tarz kitapları sevemeyen insanlar için zaman zaman sıkıcı gelebilir.
İyi okumalar.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.