Ve bir veda busesi gibiydi son bakışların, çırpınışını duyupta kalbime yüzçevirişin,ve sen gittin ben bittim,en sevdiğim papatyalarım tek tek yaprak döküp solup gitti...ömür gibi sen gibi,artık bir masalın kavuşamayan başrolleri gibi ,nesilden nesile dem vurup gecenin zifiri karanlığında hep anilicak bir hikayenin tozlu sayfalarında var olup unutulmaya yüz tutmuş birer mürekkep...
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.