Şimdiyse karanlık bir sonsuzluktayım, elimde bir tırpan ve önümde sürüsüyle insan var.
“Merhamet Ay Kız,” diye yalvarıyorlar. “Merhamet et bize.”
Öfke içimi kavuruyor, tırpanı sıkıca kavrayıp savururken “Geberin!” diye haykırıyorum.
Çocuklar, kadınlar, tüm insanlar tırpanımla parçalara ayrılıyor ve kanları vücuduma, yüzüme, açık ağzımın içine sıçrıyor.
Nefret dışında hiçbir şey hissedemiyorum.
/Ay Oku/
··
614 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.