Benim için Son Talika sadece bir roman değil, adeta bir hatıra albümü gibiydi. Bir Edirne sevdalısı olarak okurken hem içim burkuldu hem de gururlandım. Kitapta anlatılanlar bana, geçmişi bugüne taşıyan sessiz bir anlatıcının fısıltıları gibi geldi.
Sabriye Cemboluk’un dili sade ama içten; olayları anlatırken yaşatıyor. Her karakterde bir tanıdık yüz, her sokakta tanıdık bir iz aradım. Buldum da... Göçlerin, savaşların, ayrılıkların ortasında sıcacık bir insan hikâyesi var. Hele Edirne’nin o çok kültürlü geçmişi, anlatıldığı gibi gözümde canlandı—sanki Talika hâlâ sokaklardan geçiyor gibi.
Bence kitap kusursuzdu. Belki edebiyat çevrelerinden bazıları fazla uzun, fazla sade diyebilir ama ben bunu bir eksiklik değil, aksine yazarın hikâyeye hakkını verme çabası olarak gördüm. Her cümlede emek, her satırda bir sevda vardı.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.