Kitap mai bir semanın tasviri ve umut dolu bir anlatım ile başladı. Bitişte ise siyah bir gece..
Önceden birçok hayali vardı Ahmet Cemil'in. Düşlediği, bunu yaparsam yaşamdaki en büyük amacıma ulaşmış olurum dediği, üzerinde aylarca uğraştığı şiiri gibi.. Düşünceleri, hayatları zıtlıklardan oluşan Hüseyin Nazmi ve Ahmet Cemil'in arkadaşlığı kitap boyunca kıskançlık dışı duygular ile hep dile getirildi. İkisi de birbirlerinin iyi yerlere gelmesini istedi. Şiirini okurken onu en çok destekleyen yine arkadaşı oldu. Kitabın sonlarında Hüseyin Nazmi ile Ahmet Cemil'in vedalaşıp bambaşka yerlere, bambaşka amaçlar ile gitmesi yine onların zıt yaşamlarına bir vurgu olur.
Ahmet Cemil biricik kardeşi İkbal'in hep mutlu olmasını, güzel bir hayat yaşayıp, iyi bir evlilik kurmasını istedi. Ama bu istekler Vehbi Bey ile evliligi boyunca hicbir zaman gerçekleşemedi. İkbal'in neler yasadığını ailecek görüp kimsenin elinden bir şey gelmiyormuş gibi davranması sonucu çok sevdikleri İkbal hamile iken Vehbi'nin şiddetli tekmesi ile vefat etti. Ahmet Cemil ve annesinin hep uzaktan izlediği bu geçimsiz evliliğin kacınılmaz sonu belliydi. Ve Vehbi Bey tabii ki de cezasız kaldı.!
Lamia ile kurduğu evlilik hayallerinde de geç kalan Ahmet Cemil yaşamında çekingen iyimser olmaktan dolayı hep kaybetti. Sevdiği kızın başka biriyle evlenecek olması yaşamında bir başka hayal kırıklıgına da yer açtı. Neymiş seviyorsan gidip konuşacaksın yoksa başkasını sevişini izlersin..
Ve kitabın sonunda Ahmet Cemil hiçliğin, umutsuzluğun büründüğü bir kişi olarak artık yaşama amacı bulmadığı bu şehirden ayrılmak üzere yanına sahip oldugu tek yakını annesini de alıp uzaklara gitmek üzere yola çıktılar..
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.