Gerçek yaşanmış hikayeleri ve travmanın çocuk beyni üzerindeki etkisini nörobilimsel temellerle anlatan Dr. Bruce Perry'nin çocuklukta ihmal ve istismarın nasıl izler bıraktığına dair gerçek vaka öyküleri üzerinden aktardığı anlatılar, faydalanmak isteyen her kesime hitaben ve sadece bir psikoloji metni gibi değil; empati, sabır ve iyileşmenin gücüne dair mükemmel bir eser olmuş.
Kitapta farklı hikayelerle farklı travmalarla hayatını iyileşme sürecine kadar bir karmaşa içinde yaşamak zorunda kalan çocuklardan bahsetmiş. Ve onca farklı hikayeden çıkardığım tek sonuç; Sevgi en etkili terapi biçimidir. Sevgiyle kurulan düzenli, güvenli ilişkiler çocukların beynini onarabilir, yaşamlarını değiştirebilir.
Hayatın sunduğu en güzel nimet tereddütsüz sevmek ve sevilmektir. Ama nasıl sevilmek? Eğer sevgiye tam anlamıyla ve sağlıklı yollardan erişemeyeceğimi ama bir şekilde hayatımda var olacağını söyleselerdi ben kesinlikle hiç var olmamış bir sevgiyi tercih ederdim. Kırıntılarla karnımı doyurmaya çalışmaktansa aç kalırdım. Çünkü bir şeyin yokluğu yarım bir varlıktan daha net bir yol çizer.
İçinde bulunmaktan en çok korku duyduğum sevgi; şartlı sunulan, ne yokluğu kabul edilen ne de tamama eriştiren, bilakis sürekli yarım bırakan bir sevgidir. Önce tadını öğrenirsin sonra mahrum bırakılırsın ve yeniden elde etmek için kendi varlığınla çelişirsin. Hiçbir zaman dengede tutmaz, yön vermez, sadece savurur. Ve kesinlikle en derin travmalar, sevgisizlikle değil şartlı, yarım, istikrarsız sevgiyle oluşur.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.