kitap güçlü bir mevzuya sahip. "güçlü" derken onun ihtivasındaki "güç"ten meramımı aynı anda iki farklı mefhum kabil kılıyor aslında, öyle demeye getiriyorum yani: (1) zor, çetin; (2) kapasite, gizilgüç. peter weiss'ın kitabın hiçbir yerinde noktalama işareti kullanmamış olması gayri tabii bir olay, ihtimal ki sayfalar dolusu bir deneme yazılabilir bunun üzerine, o derece takdir edilesi bir tercih. başkaca (hem marksizm-leninizm hem de onun hasebiyle bertolt brecht sağ olsun) yadırgatma etkisi kitapta dibine kadar hissediliyor, buna bayıldım. kitaba değgin tek tenkidim evrenselliği sebep belleyip de normal şartlar altında kullanılması gereken bazı kelimelerin (örneğin yahudi, alman, vs. gibi) kullanılmaması oldu.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.