yorgun eşeğin çüş canına minnet derler ya hani aynı hesapla kitap beni her şeyiyle bitkin düşürdüğü için bol bol ara vererek, terimi soğutarak okudum; çünkü bir yanıyla otobiyografi temsiline soyunmasından doğan tahkiyenin biteviyeleşmesi (emsal olarak daimi işe girmesi ve bir süre sonra çıkması, bunun da kitap boyunca takribi her bölümde tekrarlanması gibi) beni sıkan esas şey oldu. ihtimal ki serinin ilk kitabını okusaydım ve bu kitabı okumaya ondan sonra geçseydim daha iyi olabilirdi, bu konudaki açık yürekli otokritiğim bu olabilir; ama nedense hiç böyle olmayacağını düşünüyorum bir yandan, benlik değilmiş demek.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.