dostoyevski'nin her kadın karakterini hüzünle boyaması, kendi zamanındaki diğer yazarların kadınlar hakkında yazdığı her şeye ışık tutuyor bence bir nevi. başrol erkeğin gururunu ve aptallığını güzel işlemişti kitapta. sevginin tanımını yanlış cümlelerle kuran bir erkeğin "sevgisi" zaten değersizdir. kız karaktere üzüldüm okurken. ironik bir öykü olmuş her anlamda.
·
103 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.