Son zamanlarda koştur koştur yaşadığım bu hayatta aslında durmam gerektiğini Yaşamak Sakinlik İster ile fark ettim. İlerliyorum sanırken ne çok kendimden uzaklaştığımı gördüm.
Bu kitap benim için bir “kendine gel” noktası, bir yavaşlama ve yüzleşme oldu. Kendimle yeniden karşılaştım. Hâlâ yüzleşiyorum, hâlâ sakinleşmeyi deniyorum. Ve denedikçe görüyorum ki; insan kendine döndüğünde, acı da olsa yaşıyor, hissediyor… Dakikalar, hayat anlam kazanmaya başlıyor.
Eğer siz de sürekli “çok meşgulüm” diyorsanız, kendi sesinizi duyamıyorsanız, muhtemelen dörtnala koşuyor ve kendinizden kaçıyorsunuz. İşte Yaşamak Sakinlik İster tam da size göre.
Umuyorum ki etkisi benim için devam eder ve bu kitap bir dönüm noktası olur. Diliyorum ki bir gün sizin de karşınıza çıkar ve size de bir ışık olur. Kendinizi bulun, kendiniz olun. Okuyacak olan herkese iyi okumalar dilerim :)