Kitap cocuklukta yaşanan travmaların 3 nesil boyunca aktarılışını anlatıyor. Anne babamızdan gördüğümüz kötü muameleler bize şunu soyletirdi hep . "Ben çocuğuma böyle davranmayacagim." " Ben boyle bir anne baba olmayacağım " Ancak ilginç olan şudur ki, ne kadar bunun farkındalığını taşıyıp, kendimizden emin bir şekilde buna inansakta aslında biz bir bakmışız ki o anne baba oluvermişiz. Bu gerçekle yüzleşip kendimizi olmak istedigimiz, hayalini kurdugumuz ebeveyn gibi olmaya zorlasak bile, bir şekilde icimizde bıraktıkları çatlaklardan öğrenilmiş roller cikiveriyor . Belki ikili iliskilerde, belki arkadaşlık ilişkilerinde belki de ebeveyn rolünde iken.. İyileşti sandigimiz o yaralar hiç iyilesmiyor.
Feyza Altun akıcı bir anlatim ile bizlere sunmuş bu kitabi. Çok begendim .