Bazen hep sağ camdan bakarız. Orada gördüklerimizle oyalanır, hayaller kurar, geçmişi düşünür, geleceği planlarız. Ama fark etmeden sol camda kalanları kaçırırız. Güneşin batışını, göz kırpan bir çocuğu, bir ağacın gölgesindeki huzuru… Belki de ‘kaçırdık’ dediklerimiz, sadece başka yollardan gelen başka hayatlara aitti.
Yol uzun, manzara değişken, biz hep biraz eksik ve hep biraz geç kalmışız gibi. Ama belki de hayat tam da budur; her şeyi aynı anda görememek, her anı dolu dolu yaşayamamak ama yine de devam etmek.
𝙂𝙪̈𝙯𝙚𝙡 𝙖𝙣𝙡𝙖𝙧, 𝙫𝙖𝙧𝙖𝙘𝙖𝙜̆ı𝙢ı𝙯 𝙮𝙚𝙧𝙡𝙚𝙧𝙙𝙚 𝙙𝙚𝙜̆𝙞𝙡; 𝙮𝙤𝙡𝙪𝙣 𝙩𝙖𝙢 𝙤𝙧𝙩𝙖𝙨ı𝙣𝙙𝙖 𝙜𝙞𝙯𝙡𝙞𝙙𝙞𝙧.
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.