Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, hastalıktan çok insanın kendisiyle mücadelesini anlatan bir kitap. Anlatıcının yaşadıkları, sadece fiziksel bir ağrıdan ibaret değil; büyümek, anlamak ve kabullenmekle ilgili bir süreç. Kitabı okurken aslında bir hastane koğuşundan çok, bir insanın zihninde dolaşıyor gibi hissediyorsun. Yazar, duyguları abartmadan ama yerli yerinde veriyor. Ne anlatıcının acısı fazlaca ön planda, ne de çevresindeki insanlar tek boyutlu. Her şey kararında. Dili sade ama düşündürücü, olaylar az ama etkisi büyük. Bence bu yönüyle kitap, çok konuşmadan çok şey söyleyen nadir eserlerden biri.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.