Yazar Baek Sehee'nin kendi terapi yolculuğunu anlatan, kısa bir kitap. Çoğu kitap gibi bir sonuç ile bitmiyor, yarıda kalmış hissediyorsunuz. Bu yarıda kalma hissinden ve Sehee'nin dert ettiği şeylerden dolayı kendisine gıcık olan okurlar olmuş. Lakin Sehee bizlere bir kişisel gelişim kitabı vaat etmiyor ki... Yazar sadece kendi "yola çıkışını" bizlerle paylaşmış, kitabın başında da belirttiği üzere kendi gibi hisseden okurlar içerisinde de ışık yakmaya, "Yalnız değilsiniz" demeye çalışmış. Sehee'nin dertlerinin çekirdeği olan "Özsaygı" mevzusu ise bence tartışmaya pek açık değil. Hepimiz aynı sosyokültürel ortamlarda yetişmiyoruz, travma kavramımız bile çok farklı; o yüzden onu yargılamamak gerekiyor. En azından Sehee içinde olduğu durumun farkında ve değişmek için çaba gösteriyor. Bu takdir edilesi bir şey bence.
Altını çizdiğim çok cümle oldu. Sehee'nin düşüncelerinden en az birini bile olsa biz de düşünmüşüzdür. Bunun için daimi depresif hissetmeye gerek yok.
Psikiyatristin yaklaşımından çok hoşlandığımı söyleyemeyeceğim. Zaten kitabın sonunda da kendisinin yazdığı bir pasaj yer alıyor ve kendisi de kendini eleştiriyor. Sehee'ye daha çok yardımcı olabilmeyi dilemiş kendisi.
Çoğu kişinin aksine ben beğendim:) Sosyal medyada bir ara çok paylaşılan bir kitaptı. Ben de bir toplulukta görüp merak edip almıştım. Çok veya az bir beklentiyle değil, merak ederek okumuştum; belki bu yüzden daha nötral bir yorum yapabildim. Her neyse; Sehee, yolculuğundan bizlere de bahsettiğin için teşekkürler:)
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.