“beklenmedik karşılaşmalar” serisinin 4. kitabı. ki bence serinin en kötü kitabıydı.
(spoiler)
sevgililer gününde kız karakterimiz her zaman gittiği mahallesindeki pastaneye, şefin ondan nefret ettiğini düşünse de ayak sürüye sürüye gidiyor. bir anda 6.8’lik bir deprem oluyor ve karakterimizle şefimiz içeride mahsur kalıyorlar. özetle birbirlerine aşklarını itiraf edip oynaşıyorlar ve hepsi kapalı kaldıkları kırılmış dökülmüş pastanede oluyor?? ailesine ne olmuş ne bitmiş bilememenin vicdan azabını duymadan adamla oynaşması bir yana, gidip evini ailesini görmeden adamın üst kattaki dairesine çıkıp sevişiyorlar bir de orada artçı depreme yakalanıyorlar. hikaye de burada bitiyor.
hızlı okunsun çıtır olsun diye başladığım seride bu ne ya diyerek okumayı bitirdiğim bir kitap oldu. kurtulmaya çalışmak yerine oynaşmayı tercih etmeleri bir yana, erkek karakter “hayır ben senden nefret etmiyordum, sana aşıktım” dedi diye kızın bir anda aa öyle miydi o zaman hadi sevişelim kafasına girmesi bu neşeli ve kibar karakterden beklenmeyen bir şeydi bence. ayrıca deprem gibi korkutucu durumların romantizme entegre edilmesi, özellikle de bu duyarsızlık tipinde bana doğru gelmedi.
kısaca serinin en okunmayacak kitabıydı.
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.