Yazar Salamanca Üniversitesi Rektörü iken bir general ile arasındaki diyalogtan bir bölüm şöyleymiş:
General Millán Astray artık dayanamaz, “Kahrolsun akıl! Yaşasın ölüm!” diye bağırır. Falanjistler, bağıra çağıra generali desteklerler. Ama Unamuno sürdürür konuşmasını: “Burası aklın mabedidir. Bense bu mabedin başpapazıyım. Sizler bu kutsal mabede saygısızlık ediyorsunuz. Yeneceksiniz, çünkü muazzam ve vahşi bir güce sahipsiniz. Ama inandıramayacaksınız. İnandırabilmek için ikna edebilmek, ikna edebilmek içinse sizin yoksun olduğunuz iki şey gerekir: akıl ve mücadelede haklılık. Sizden İspanya’yı düşünmenizi istemenin beyhude bir çaba olduğunu biliyorum. Söyleyeceklerim bu kadar.”
Yazar belli ki cesur düşüncelere sahip fakat bu kitapta birşeyler karalamış diyebilirim. Fena öyküler değildi ama çok daha derin kısa öyküler okumuştum. Son öykü favorim. Düello olgusuna daha önce Schopenhauer'un yaklaşımına benzer şekilde bir tür aptallık örneği olarak yaklaşmış.
Üç Örnek Öykü ve Bir ÖnsözMiguel de Unamuno · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20191,437 okunma
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.