Merhaba sevgili kitap dostlarım!
Bugün sizlere yine harika bir kitapla geldim: *Medusa'nın Ölü Kumları* serisinin 2. kitabı! Öncelikle kitap hakkındaki genel düşüncelerimi paylaşmak istiyorum, ardından konusuna biraz daha değineceğim.
Serinin her kitabı bir öncekinden daha iyi ve daha başarılıydı. Çıtanın sürekli yükselmesi okumayı gerçekten keyifli hale getirdi. İlk kitapta belirttiğim küçük eleştirimi burada da yinelemek istiyorum: Ben karakterlerin kişiliklerini açıkça dile getirmeleri yerine, bize hissettirmelerini ve yansıtmalarını tercih ediyorum. Tabii bu, kitabın genel güzelliğini gölgeleyen bir durum değil. Özellikle Elzem’in çocuk bedeninde olduğu sahneler çok keyiflydi. Ama kitabın beni bu denli içine çekmesinin asıl sebebi, Elzem’i kendimle çok fazla bağdaştırmam oldu. Elbette birkaç fark var (ne yazık ki sarışın, peri gibi bir kız ve bir konağın hanımı değilim!) Ama onunla takıntılarımızın bile benziyor olması beni fazlasıyla etkiledi.
Şimdi biraz da kitabın konusuna göz atalım:
İlk kitapta, dünyamızdan Araf’a geçiş yapmış ve Yedi Klan’ı tanımıştık. Bu klanlara mensup insanların sahip oldukları güçleri keşfetmiş, dört kızımızın Araf’ta tam anlamıyla bir Orta Çağ dönemi yaşadıklarını görmüştük. Onlar yavaş yavaş bu yeni dünyaya alışırken, kendileriyle ilgili gerçekler de ortaya çıkıyor ve her biri benzersiz özelliklerini, güçlerini keşfediyor. Bu kitapta özellikle Elzem ve Mara ile ilgili gelişmeler beni aşırı heyecanlandırdı. Öte yandan, Itır’ın yaptıkları beni gerçekten üzdü. Doğa ve Asil’in sahneleri yine çok tatlıydı. İlk kitapta sertliği ve gizemiyle tanıdığımız Savcı’nın bir aşk adamına dönüşmesi ise tam anlamıyla beklenmedikti!
Kitap, ters köşeleri ve derin anlamlarıyla okuru sık sık şaşırtıyor. Eminim siz de seveceksiniz! Şimdiden keyifli okumalar.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.