Kitap, İtalya’nın Friuli bölgesinde yaşamış olan ve kendilerine benandanti diyen köylüleri inceliyor. Benandanti’ler, geceleri ruhlarının bedenlerinden ayrılarak kötü cadılarla savaştıklarını, tarlaların bereketini korumaya çalıştıklarını iddia eden insanlarmış. Başlangıçta bu inanç masum ve hatta “iyi” olarak görülürken, zamanla Engizisyon tarafından cadılık ve şeytanla işbirliği olarak damgalanmış. Ginzburg’un çalışması, sadece bir cadılık tarihi değil; aynı zamanda halk inançlarının, pagan kökenli ritüellerin ve dinî otoritenin bu tür inançları nasıl dönüştürdüğünün bir analizi.