Orta Çağ denildiğinde, ben de dahil çoğu kişinin aklına genellikle kasvetli kaleler, haçlı seferleri ve katı toplumsal sınıflar gelir. Ancak bu kitap, o karanlık tarihin arka planında filizlenen insanî duyguları, aşkı, tutkuyu, yasak ilişkileri ve romantizmin naif yüzünü etkileyici bir dille gözler önüne seriyor. Elbette bunu yaparken salt romantik anlatılarla değil, tarihsel belgeler, söylenceler ve toplumsal çözümlemelerle zenginleştirerek anlatıyor. Kitabın en güçlü yönü, dönemsel detaylara olan hâkimiyeti. Yazar, yalnızca saraylardaki büyük aşkları değil, taşrada yaşayan halkın gizli sevdalarını, yasak aşkları ve dönemin ahlak anlayışıyla çelişen ilişkileri de gözler önüne seriyor. Özellikle şövalyelik kültürünün kadın-erkek ilişkileri üzerindeki etkisi, bana göre kitabın en etkileyici kısımlarından biriydi. Yine de, kitabın zaman zaman dramatik anlatıya fazla yaslandığını ve bazı yerlerde tarihsel gerçeklikten çok romantik kurguya yaklaştığını söylemem gerek. Bu, okuyucuyu sürüklese de, akademik bir metin bekleyenleri hayal kırıklığına uğratabilir. Buna rağmen, "Orta Çağ Avrupa’sında Aşk, Tutku, Entrika ve Romantizm" genel anlamda tarihî bir dönemi insani yönüyle yeniden düşünmeye sevk ediyor. Kitabı bitirdiğimde yalnızca Orta Çağ insanlarının nasıl âşık olduğunu değil, aşkın zamanlar üstü/zamanları aşan doğasını da yeniden düşündüm. Bence bu kitabın en kıymetli ve onu özel yapan tarafı tam olarak buydu.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.