Birçoğumuz gibi ben de yazarla Yaşamak kitabı ile tanıştım. Kitabın bazı yerlerinde hüngür hüngür ağladığım, elimden bırakamadığım için de sonraki Kanını Satan Adam kitabını okumaya çekindim. Bu kitabı ise görür görmez kapak tasarımı ve arka kapak yazısı ile delice merak edip okumaya niyetlendim. Arkadaşımda da görünce hemen kendisi daha okumadan ödünç alıp okudum :) yine yer yer beni şöyle bir koltuğumda dikleştiren güçlü bir anlatım ve hikaye var. Önceleri karakterler ve hikayeleri birbirinden bağımsız gibi geliyor, isimlere vs dikkat etmiyorsunuz. Buna dikkat edin yazar hikayeyi ilmek ilmek işlemiş her şey herkes birbiriyle görünmez iplerle bağlı. Yalnızlık olgusu ile derdi olanlara tavsiye etmem. Zira ana tema, öldükten sonra yasını tutan kimse olmayan ve hatta mezarı bile olmayan ölülerin nereye gittiği, neler hissettiği ile ilgili ... gerçekten de okudukça durup düşünüyorsun öldükten sonra yasını tutacak, seni hatırlayacak kimse yoksa ne olur, yaşadığın hayatın nasıl bir anlamı olur ki ? Ana karakterimiz hikayesi de çok duygusal, çok da gerçek bence, aile dediğin seni dünyaya getiren midir yoksa büyüten midir ? Hangisi daha evladır, insan biyolojik ailesine nasıl yabancılaşır? Bir kimse kendi kanından olmayanı nasıl bu kadar hayatının merkezine koyar, nasıl bir sevgidir bu ? Kafamda deli sorularla okudum, çok etkilendim.
··
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.