Kızım sen neler yaşadın da bir kere olsun sesin çıkmadı? Ailesinden sevgi dilenen ama görmese de sürekli onları yaşatan (gerçek anlamda hayata döndüren) bir kız çocuğu büyüdü ve üsteğmen oldu. Ancak o üsteğmenin artık sevgiye dair en ufak inancı da temennisi de beklentisi de yoktu.
Cemre Laçin namı diğer ateş parçası, Kaos Timi'nin aslan yürekli üsteğmeni. Küçük bir kızken hatta bebekliğinden itibaren yaşadığı ailevi travmalar kızımı o kadar güçlü ve sarsılmaz yapmış ki ona hayran olmamak elde değil. Üsteğmen Laçin'in hikayesinin anlatıldığı bu kurgu kesinlikle askeri bir kurguydu. Oh be diyerek okudum. Operasyonlar, çatışmalar, karargâh toplantıları vs dedim bu sefer gerçekten aradığını buldun kızım. Büyük bir keyifle okuduğum kitapta içerik günümüz ve geçmiş ağırlıklı iken ara sıra zaman kaymalarıyla merak unsuru katılmış. Laçin'in yaptığı her şeyin, attığı her bir adımın geçmişten gelen bir sebebi var ve yazar bu sebepleri önlü arkalı bir şekilde vermeyi tercih etmiş. Okurken beni hiç rahatsız etmedi, aksine sevdim.
Yazarın kalemi akıcı. İlk defa kendisini okumuş olmama rağmen sevdim, ilk birkaç sayfada beni kendine çekti. Ki kaleminin askeriye gördüğü de hem akışta hem de okurken kendini belli ediyor. Bu kurgu için tek bir eleştiri yapabilirim o da çok fazla kesit kesit gitmiş olması... Mesela Pars Yüzbaşı sabah o evde uyandığında ne oldu bilmek isterdim gibi gibi birkaç yerde okumak istediğimi yakalayamadım. Fazla yüzeyseldi evet askeri kurgu o havayı ve tim arasındaki etkileşimi çok güzel aldım ama Laçin ve Pars hakkında net bir şey söyleyemem. İletişimleri davranışları, karakterleri vs fazla üstünkörü geldi. Belki kurgu bu konuda kendini ikinci kitapla toplar.
Çok güzel ve heyecanlı bir yerde final vermiş, merakla ikinci kitabını okuyacağım zamanı bekliyorum. Yetişkin içerik yok ancak bazı tetikleyici ve şiddet unsurları içeriyor. Okumak isteyene tavsiye ederim.
·
243 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.