Jane Eyre’i okurken kendimi Viktorya döneminin içine çekilmiş hissettim. Charlotte Brontë’nin dili öylesine zarif ve akıcı ki bazı satırları tekrar tekrar okuma isteği duydum. Jane’in iç dünyasıyla kurduğu bağ beni derinden etkiledi; güçlü, inatçı ama bir o kadar da kırılgan bir karakterdi. Kitapta bazı olayların fazla tesadüfi geliştiğini düşündüm, özellikle sonlara doğru karşılaştığı kişilerde bu durum göze çarpıyordu. Yine de bu tesadüfler, romanın dramatik yapısını zenginleştiriyordu. Bay Rochester’la olan ilişkisindeki gelgitler beni hem yordu hem de merakta bıraktı.Brontë’nin kalemi hem duygusal hem de edebi açıdan doyurucuydu. Klasikler arasında neden bu kadar özel bir yeri olduğunu şimdi çok daha iyi anlıyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.