Hayata Gülümserken ikiyüzlülüğün arkasına sığınan insanlara sövdüğüm Kara gecelerin parlayan sabahına uyanmak en zoru uyandırmak. En naif'i uyandırılmak en Beteri uyumak...
Düşler sabah erken saatlerde Zuhur eder beynime,
Ele geçirip zihnimi günümü berbat etmek isterler. Ben zaten önceden beridir eserim eşsiz bir Eser'in yüzüme vuran kalbimi yakan parıltısına. Sabah neydi onun yanında akşam karanlık mıydı sanıyorsun gözleri bana bakarken. En koyu en Zifiri gece yarısı sarmalardı içimdeki O Vahşi mahluku. Ve mahlukatı titretirdi o katil sesi.