Bir Mimoza Masalı ~ Almina
.
Çok akıcı biraz dram biraz aşkla dolu bir kitapla geldim.
Ben karakterlerle beraber acı çekmeyi, ağlamayı ve dağılmayı seven biri olarak kitaba başlarken tam da bunu alacağımı hissetmiştim. Bir yanda geçmişte daha lisedeyken yaşadıklarını okuduğumuz Liza ve Poyraz’ı diğer yanda aradan on yıl geçmiş hallerini okuyoruz. Aynı mahallede yaşayıp aynı okula giden ve büyük bir aşkın içinde savrulan Rüzgar ve Mimoza’ydı onlar. Aşkları bir masal gibi başlasa da hayat ve bazı dış etkenler o masalı hüzne sürüklüyor.
Bir ayrılık, kocaman bir mesafe ve geride kalan enkazla yıllar sonra tekrar aynı yerde bir araya gelen ikili aynı halde devam edebilecek mi?
Öncelikle geçmişteki o genç çocuksu aşklarını okumayı çok sevdim. Özellikle okulda bir bitki inceleme sahnesi vardı ki benim için kitabın en tatlı yeriydi. Bazı şaşırdığım ve nefret ettiğim aile bireyleriyle yaşananlar beni çıldırttı. Geri dönüş, aşk ve kızgınlık arasında savrulurken bazı şeylerin açıklanmasının geç kalınmasına ben de çok kızdım. Karakterlerin tepkilerini bazen daha detaylı ve daha zemine oturulmuş olarak istedim ama ilerleyen her sayfada bir şeyler çözülmeye başladıkça akıcılaştı. Liza’nın pes etmeyişini, Poyraz’ın her ne kadar saklamaya çalışsa da Rüzgar tarafını sevdim. Ama sona yaklaştıkça yine yokuş aşağı yuvarlandık. O son tam “imdattt” modundaydı. İkinci kitabı heyecanla bekliyorum!
“Bir insanın senden vazgeçtiğini nasıl anlarsın biliyor musun?” Gitgide kısılan sesiyle devam etti. “Gidişinden değil, geri dönmeyişinden.”
··
231 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.