Yanlış doğmuş gibi hissedenleri buraya alıyoruz
Ağzında kızlara ait bir kurdeleyle ortalıkta dolaştığı söylenen tacizci, istismarcı, canavar figür, babasının c+nsel hazzı uğruna afrodizyağa dönüşen çocuk, annesi bir mutfak makinesiyle ilişkiye girmiş çocuk, kıskançlıktan kardeşinin kalbini yiyen çocuk, güneşte eriyen ve herkesin kokusundan kaçtığı peynir çocuk, kafası boş bir kavun olan, düşünemeyen çocuk, yüzünde altı gözü olan kız ve daha çok çok fazlası...
Burton evrenine uzak olanlar için bu kitap biraz (hatta baya) garip ve anlamsız gelebilir. Çünkü hikâyeler açıklama yapmıyor, tamamlanmıyor, karakterler bir çözüm bulmuyor.
Tim Burton dendiğinde aklıma "tuhaf" kelimesi geliyor çünkü o da bu ifadeyi seviyor. Beni yıllardır büyüleyen gotik sinemasının havasından dolayı, kitabını da okumak istedim. Okurken ister istemez aklıma The Nightmare Before Christmas, Corpse Bride, Edward Scissorhands ya da Frankenweenie gibi filmleri geliyor. Yine dışlanmış karakterler, yine "normal" olamadığı için yok sayılan çocuklar, yine toplumun kenarına itilmiş "tuhaf" figürler var. Kitabında ise daha sade, daha direkt ve çok daha kısa.
Toplam 23 kısa şiirsel hikâye var. Bazıları bir cümle, bazıları birkaç satır. Çoğu sayfada ise sadece çizim var. Zaten kitap neredeyse yarı resimli, yarı metinli. Burton’ın kendine has, biraz çarpık siyah-beyaz çizimleriyle dolu.
Hikâyeler bazılarına rahatsız edici gelebilir. Ölüm, yalnızlık, ebeveyn sevgisizliği, hatta bazı yerlerde cinsellik ve şiddet gibi unsurlar var. Birkaç satırla bile bunları hissettiriyor. Yani bu bir çocuk kitabı değil öncelikle.
Kardeşinin Kalbini Yiyen Çocuk, Kömür Çocuk, Yatağa Dönüşen Kız, Küçük Kızları Yiyen Adam, Kurbağa Oğlan, İstiridye Çocuk, Yapışkan Çocuk, Kibrit Kafalı Kız, Dik Bakışlı Kız, Peynir Çocuk, Çok Gözlü Kız, Ağaç Dalı Oğlan, Kibrit Çöpü Kız, Çapa Bebek, Zehirli Çocuk, Robot Çocuk, Gözlerinde Çivi Olan Çocuk, Voodoo Kız, Mumya Çocuk, Kavun Kafa, Çirkin Penguen Çocuk Jimmy, İkiz Kız Sue... bu yönleriyle hemen akla gelen başka bir tuhaf çocuklar evreni var ki o da miss peregrine’in tuhaf çocukları filmi ve bu iki evren arasında gerçekten dikkat çekici paralellikler var bence. Ama bu kitap çok daha dramatik ve keskin.
Kitaptaki çocukların her birinin sıra dışı ve ilgi çekici öyküleri var ama esere ismini verene değineyim. İstiridye çocuk, annesi ve babası tarafından istenmeyen, istiridye şeklinde bir çocuk. Ailesi onunla bağ kuramaz, tuhaflığı nedeniyle ondan utanır. Babası onu bir doktora götürüyor. Doktor, çocuğun içinde bulunan bir maddenin afrodizyak etkisi taşıdığını öğrenince, babaya onu kullanmasını öneriyor. Ve baba, oğlunu yiyor. (not cronus energy) Direkt anlatılmasa da ima edilen bu. Alışılmadık olanın yok edilip tüketilmesi üzerine karanlık bir eleştiri.
Aile bağlarının zayıflığını, sevgisizliği, modern dünya, toplumsal kötülükler, taciz ve istismar, travma ve insanın varoluşsal acısı tarzında metaforlara değinilmiş. Kısa ama vurucu bir eserdi bence. Siz de benim gibi her filmini 9-10 kere izlediğiniz Tim Burton fanıysanız bu kitabı okumak için ne bekliyorsunuz???
·
939 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
tim burton diyince akan sular duruyor...
hemen almalıyım,eline sağlık harika bir inceleme olmuş😍🦪
