Orkestra şefi Kreisler ile dahi, entellektüel, muzip, mükemmel kedi Murr’un yaşam öykülerinin iç içe geçmiş yazılarını barındıran ulvi bir eser. Hoffmann, Kreisler’in biyografisi aracılığıyla 19. yüzyıl saray hayatına, kilisesine, sanatına taşlamalarda bulunurken, yüksek kültür abidesi ev kedisi Murr sayesinde hem kedilerin kendilerine has eksantrik karakterlerini(!) göz önüne seriyor hem de dönemin toplum yaşantısına dair ipuçları veriyor. Bunu yaparken de birçok tiyatro, şiir, roman gibi edebi yapıtlar ile müzik eserlerine göndermeler yapıyor. Okurken bir an kendinizi Shakespeare’in ünlü bir oyununun bir sahnesini izlerken bulabilirsiniz. Bu konuda Murr’un oyunculuğunu ve zekasını takdir etmedim desem yalan olur ;)
Bizim parlak fikirli kedi Murr’umuz yaşam hikayesini ve görüşlerini yazmak için Kreisler’in anılarını yazdığı elyazması kağıtları kullandığından hikayeler o kadar iç içe geçmiş ki bir an kedi Murr’un kaniş Ponto ile dostluğuna şahit oluyor, güzel beyaz tüylü Pisicik ile baş başa yakalıyor, kedi kardeşi Muzius ile delikanlı kedi olma yolundaki maceralarını görüyorsunuz. Hikaye devamlılığı anlamında Kreisler ile ilgili bölümler beni biraz zorladı. Arka taraftaki asıl olayları kitabın sonlarına doğru çözüyorsunuz sonunda tabi ama ben sanırım en çok Murr’un yazılarını okurken eğlendim. Onun edebi kişiliğine, felsefi görüşlerine ve megaloman tarafına hayran kaldım :D
Emin olabilirsin ki kedi Murr’cuğum, gizlemeye çalıştığın ama bize kadar ulaşan önsözde belirttiğin gibi sayende sadece bütün büyük erkek kediler kendilerini nasıl yetiştirmesi gerektiğini öğrenmedi aynı zamanda biz iki ayak üzerinde durabilen insanoğluları da senin mükemmelliğini gördü, sevdi, sana saygı duyup hayran kaldı, hatta biraz da taptı :)
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.