Başak Yaren Kartal | Doğanın Kızı
“Hikayen seni değiştirmiyor, olduğun kişi yapıyor. Onu tanımak çok daha iyi.”
Afra, dünyanın en güçlü cadısı olarak bilinse de, hayatı göründüğü kadar büyülü değil. On sekiz yaşına kadar yalnız başına yaşamış, kimseye güvenememiş ve iç dünyasında büyük bir boşluk taşımış bir karakter.
Ancak hayatı, “Tan Okulu” adındaki özel bir eğitim yuvasıyla ve orada tanıştığı bilge öğretmen Agâh Bey ile değişmeye başlıyor. Bu yeni ortamda Afra sadece büyülerle, kitaplarla ya da görevlerle değil, ilk defa aidiyet, sevgi ve dostluk gibi insani duygularla da tanışıyor. Artık gücün ötesinde başka şeylerin de önemli olduğunu fark etmeye başlıyor.
“Doğanın Kızı”, ilk bakışta klasik bir fantastik kurgu gibi görünse de içinde derin bir içsel yolculuk taşıyor. Afra, yalnızlığın sesi olmuş. Güçlü olması onun her şeyi başarabildiği anlamına gelmiyor; en büyük savaşını kendisiyle veriyor. Çünkü bazen en çok ihtiyacımız olan şey, bir süper güç değil, birine , bir yere ait olduğumuzu hissetmek.
Karan… Acemi cadımSoğukkanlı, gizemli, ilk başta ne hissettiğini kolay kolay anlamıyorsun. Ama Afra’nın varlığı onun içindeki duvarları tek tek yıkmaya başlıyor.Karan’ın geçmişi de kolay değil; onun da travmaları, içsel savaşları var. Bu yüzden Afra ile aralarında oluşan bağ, sadece dışsal değil, ruhsal bir tanıma gibi.
Ben bütün karakterleri çok severek okudum. Hepsinin yeri ayrı ama en çok Karan.. Karan ve Afra’nın arasındaki bağ beni sarıp sarmaladı. Bu ikiliyi okumak , onlarla vakit geçirmek çok güzeldi. Dostluk, sevgi, aşk… bütün bunları sadece okumuyor, onlarla birlikte yaşıyorsunuz. Öyle içine çekiyor ki kitap sizi. Kendinizi Tan okulunun koridorlarında buluveriyorsunuz… Vedalaşmak benim için zor oldu.Hem bitmesin diye yavaş yavaş okumak istedim hem de elimden bırakamayıp bir an önce bitirmek.. Kitabın sonunda gözyaşınız pıtt oluyor, hiç hazır değilken hem de
Türünü seviyorsanız mutlaka bir şans vermelisiniz. Pişman olmayacaksınız
··
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.