Bu, nesilden nesile geçen bir muhabbetin,
Birlikte secdeye varmanın tarif edilemeyen huzurudur.
Maneviyat, bazen küçük bir çocuğun dedesinin önüne geçip, ona imam olmasıyla başlar.
Ne oyundur bu, ne de sıradan bir an…
Bir torun öne geçer, bir dede sessizce arkasında saf tutar.
Ve o an, en saf, en derin dua yükselir gökyüzüne…
Ne mutlu, evinde ilk saflar kurulan ailelere…
Sevgiyle, modelle, örnekle…
Ve en çok da dua ile.
Bu, kalpten kalbe geçen bir mirasın sessiz hâlidir.
·
281 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
