Aslında böyle hüzünlü, iç burkan kitaplar okumayı pek sevmem. Ama bu kitabı okuduktan sonra düşünmeden edemedim çünkü bu sadece bir kurgu değil, birinin gerçekten yaşadığı şeyler. Ve kim bilir, daha kaç kişi benzer acıları yaşadı, yaşıyor.
Gülşah ve Şahin’in aşkı çok güzeldi, çok derin ve gerçekti. Ama sürekli bir kopukluk vardı aralarında, bir türlü tam anlamıyla kavuşamadılar. Her "şimdi olacak" dediğimde bambaşka bir engel çıktı karşılarına. Bu kadar üst üste gelen şeyler bir aşkı hem ne kadar güçlendirebilir hem de ne kadar yıpratabilir, onu düşündüm.
İkisi de çok fazla şeye katlandı, hem kalpleriyle hem ruhlarıyla sınandılar. Ama yaşadıkları şeylerin bedeli çok ağırdı. Kitabın sonunda içimde büyük bir keşke kaldı: keşke kavuşsalardı... Böyle bir son beklemiyordum, belki de umutlu bir son istediğim için çok daha derinden etkiledi beni. Cidden üzüldüm.
Ama bir yandan da şunu hissettim, bazı aşkların kavuşmakla değil, yaşanmış olmasıyla değerli olduğunu gösteriyor bu kitap. Gerçekten yürek burkan ama düşündüren, iz bırakan bir hikâyeydi.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.