Hiç kimse kendi imkansızını başkasının mümkünü olarak görmek istemez…Çeşitli haklarla kendisinden özgürleşeceğinden korktuğu kadını marjinalleştiren , anormalleştiren erkek , bunu yaparken klişelere, geleneklere ve dine sığınır. Evin dışına çıkan , çalışan , para kazanan kısacası kendisini bir birey olarak ortaya koyan kadın artık ötekidir. Erkeğin kalıplarından çıkmayan , çıkamayan kadın da erkeğin yaptığı kodlamalara uyar . Onun koyduğu kriterlere uyduğunu büyük bir gururla sergiler. Kendini makbul , namuslu , evlenilecek , doğurgan ve anne olarak yansıtmak, erkeğin , geleneğin ve dinin “aferin” ini almak onun için onur meselesidir. Vakit ,kendisine benzemeyen (ama içten içe olmak istediği) , marjinal(!) öteki kadına nefret duyma vaktidir. Kendisi gibi olmak isteyip de olamadığı “öteki kadına” da , öfke ve tiksintiyle yaklaşır. O ne kadar iğrenç olursa kendisi de o kadar muteber olur .Onun bu tavrı kadının toplumsal konumunu sonsuza kadar devam ettirir.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.