·292 syf.····Okunma: 24 Nisan 2025 18:40 Steinbeck romanlarının temel bir felsefesi ve amacı var ancak hiç de öyle kendini tekrar eden bir hikaye gibi gelmiyor bana. Her romanda sınıf çatışmasını, emek ve çalışmanın karşılığının alınamayışını çok güzel anlatmayı başarıyor. Bu kitap da bir grev romanı ve örgütlenmenin önemini, emeğinin karşılığını almanın zorluğunu ve düzenin kendi polislerini yaratışını görüyoruz. Bu kitap bana Nazım Hikmet'in şu şiirini hatırlatıyor:
"Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde"