İnsanlar nereye gittiler? Kıyamet sonrası grotesk bir dünya. Geleceğin ve geçmişin yok olmasıymış kıyamet. Hep aynı günde, gecede devam eden hayat, yaşamla ölüm birbirine karışmış. Zaman, mekan, hisler anlamsızlaşmış. “Umut, belki de sadece zeytin ağacının dalında” Belirsizlik, tekinsizlik hakim evrene. Sanki her gün kıyamet sonrası olağan bir gün yaşıyorum. Dağınık, küflü, boş, umutsuz, geleceksiz, boşuna…