Yıllar sonra tekrardan Siyah Kuğu okumak, insana bir tuhaf hissettiriyor. İlk okuduğum zamanlar ne kadar çok sevdiğimi hatırlıyorum da şimdi...
Hep Soyhan da yaşamak istemiştim gerçi sonradan kendi evrenimi yarattım ama olsun Soyhan hep ayrı. Siyah Kuğu çocukluğuma dönmek gibi oldu. Yaklaşık yedi yıl önce. Herkesin dediği gibi o kadar yarım kalmış bir kitap ki. Belki de Pamir'in Nil'e yarımsın demesi gibi.
İlk okuduğum zamanlar Melih'i çok seviyordum. Yaren cadısından da nefret. Hâlâ öyle. Birde Beyza yazım tarzını bir üst levele çıkarmış eski kitaplarını okuyunca aşırı fark ediliyor.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.