“Ben buradayım sevgili okur, sen neredesin?”
diye sormuştu Oğuz Atay.
Ben de buradayım aslında…
Ama bir türlü kendimi bulamıyorum.
Birilerine yetişememek değil derdim,
zaten kimse beni beklemiyor.
Ama kendime bile yetişemiyorum.
Bir ömrü, hep ertelenmiş bir şeyin kıyısında bekleyerek geçirdim.
“Kendimi bir yerlere koyamıyorum.”
Ne geçmişin içine sığıyorum,
ne bugünün cümleleri bana ait.
Hayat sanki dışarda bir yerde yaşanıyor.
Ben hep camın ardından bakıyorum.
Bazen suskunluk da bir çığlıktır.
Benimkisi içten içe yankılanıyor.
Yaşamadığım anlar içimde birikiyor,
ve artık taşıyamıyorum.
Ama hâlâ içimde minicik bir yer,
inatla “henüz bitmedi” diyor.
“Hayatı ıskalamak istemiyorum sevgili okur.”
Belki bir gün,
gerçekten yaşamanın ne demek olduğunu
geç kalmadan hissederim.
@cinnamon_girlll