Bir şifalanma öyküsü daha. Danışan Ahu’nun mükemmeliyetçi, kontrolcü, rekabetçi, katı, kadınlığı kırılganlık olarak gördüğü, kendi ifadesiyle “kendi kendisiyle kavgalı” olarak başladığı yolculuk, içindeki cemali, ince, estetik ve merhametli yönünü keşfedip kabul etmesi, Celal ve cemalinin tevhide ulaşmasıyla şifa bulmasına şahitlik ettiğimiz bir hitama eriyor. Ve tüm bu süreç mürebbinin ona gönderdiği rüyalar eşliğinde yürütülüyor.
“Her şeyin her şeyi olmak arzusuyla” kendisini sıkıştırdığı bir noktadan “deniz çok dalgalanırsa çıkıp kıyıda bekleyecek” kadar kendisine alan açtığı bir noktaya gelmesine şahitlik etmek, günümüzde gölgeler arasında kaybolmuş, çağın dayatmalarıyla Cemal ve animasını yitirmiş bir çok kadına da bir ışık tutup ümit oluyor.
Ahu’nun yolculuğunda kendime el salladığım zaman zaman yüz yüze geldiğim ve elimden tuttuğum bir kitap oldu. Okuyanlara da şifa olması temennisiyle…
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.