Kabuk var, içi boş1000Kitap
Bir korku hikayesinden ne bekleriz? Elbette korkmayı bekleriz ama iyi bir korku hikayesi söylediklerinden çok daha fazlasını anlatır. İnsanın içindeki karanlığı, bastırılmış duyguları, zihinsel gölgeleri harekete geçirir. En azından benim için böyledir. Bu nedenle açıkça söylemeyim bu kitabı sevmedim.
Trambely'in elinde -pek orijinal bir hikaye olmasa da- güzel bir hikaye var. Bir grup genç ve başına gelenler. Kahramanlarımız Valentina, Cleo, Karson ve sıska çocuk (sıska çocuğun adını öğrenemiyoruz) bir korku filmi çekmeye karar veriyorlar. Filmin senaryosunu Cleo yazıyor. Yakınlarındaki terk edilmiş bir okulda bir maske bulduğunu ve bundan etkilenerek bir senaryo yazdığını söylüyor. Filmin adını da 'Korku Filmi' koyarak bir bakıma korkacağımızın da garantisini veriyor.
Film çekimleri başlıyor, çekimler istedikleri gibi ilerliyor fakat büyük bir trajedi ile sonlanıyor. Film hiç bir zaman tamamlanamıyor. Ama filmin hem yönetmeni hem oyuncusu olan Valentina, filmin üç sahnesini sosyal medyaya yüklüyor ve bu üç sahne ile bu film bir kült haline geliyor.
Yıllar sonra başka bir film ekibi bu filmi tekrar çekip yayınlamak istiyor. Bu nedenle filmin karakterlerinden hayatta kalan tek kişi olan sıska çocuk ile iletişime geçiyorlar. Film ekibi hem sıska çocukla filmin yeniden çekiminde çalışmak istiyor hem de orijinal filmin çekimlerinde gerçekte neler olduğunu ve neden filmin hiç bir zaman tamamlanamadığını öğrenmek istiyor. Ve biz kitapta sıska çocuğun hatıralarında dolaşıp gerçekte neler olduğunu öğrenmeye başlıyoruz.
Buraya kadar her şey yolunda elimizde ilgi çekici bir hikaye var karakterleri tanımaya başlıyoruz. Bu filmi çekmek ile ilgili onları neyin motive ettiğini anlamaya başlıyoruz. Fakat sayfalar ilerledikçe bir sıçrama noktasına ihtiyacımız oluyor ama bu sıçrama bir türlü gerçekleşmiyor. Cleo'nun senaryosu ne anlatmak istiyordu? Sıska çocuğun hatıralarının ne kadarı gerçekti? Korkuyu tam olarak hikayenin neresinde aramalıydık? Anlatmak istediği gerçek hikaye neydi? Bu sorulara cevap bulamadım.
Cleo'nun senaryosunun asıl amacı netleşmedi. Velantina'nın bu filme yüklediği büyük anlamın nedeni karanlıkta kaldı. Karson derinleşmeyen bir karakterdi hikayedeki rolü gereksizdi. Sıska çocuğu neyin motive ettiğini anlayamadım. Hikayenin anlatmak istediği bir şey vardı belki ama anlatım bunu desteklemedi.
Korku filmi, güzel başlayan bir hikayeydi ama derdini anlatma konusunda eksik kaldı. Hikayeyi nereye götürmek istediği konusunda kararsızdı. Bu nedenle karakterler derinlik kazanmadı bu da hikayeyle bağlantı kurmayı zorlaştırdı. Hikayenin içinde dolaşmak yerine dışarda kaldığımı hissettim. Elimde iyi bir hikâyenin kabuğu vardı ama içini dolduracak hiçbir şey bulamadım.
#KorkuEdebiyatı
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.