Ama her cümle, her kelime sana söylemek istediklerime teğet geçiyor hissine kapılıyorum. Hırslanıyorum ve başka bir şey talep ediyorum: Daha fazla derinlik, kesinlik, doğruluk. Kelimeler beni başlarından atıyor veya benden kaçıyor. Kendi gerçeklerinden ürküyor. Yinelenen zorbalığımla yorgun düşüyor, yavanlaşıyor. Her yeni teşebbüste, gerçek olasılıklarıyla içsel tecrübenin gerçekliği arasındaki uçurum biraz daha derinleşiyor. Ama kelimeler bana değil, kendilerine ihanet ediyor. Kelimeler intihar ediyor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.