Evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim
Tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim
Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı
kendime rabb bellemeyeceğim
Razı değilim beni tanımayan tarihe
beni sinesine sarmayan
tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
Yazık.
Yazık ki yazgımın boyası koyu.
İnilecek kadar indim. Hayfa.
Yine bir geçitteyim, yeniden bir liman şehri bura
Eskilerin tayfası yine hep buradalar
Hep bilinen tecimenler, tanıdık yosmalar
Havada hayza benzeyen aynı koku
binalara yaklaşırken eskisi gibi
sıklet artıyor, hâlâ ayırdedilemiyor dişli gıcırtıları çocuk çığlıklarından
Tanıyorum bunlar bulutlara bakmak için penceresi evlerin
Bu da deniz hırs püsküren, toynak durduran deniz
Rezeleri yerlerinden oynatan vâdeden, vâdeden, vâdeden tesellicimiz.
İsmet Özel