Yazık ki yazgımın boyası koyu...
Evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim Tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim Razı değilim beni tanımayan tarihe beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim. Yazık. Yazık ki yazgımın boyası koyu. İnilecek kadar indim. Hayfa. Yine bir geçitteyim, yeniden bir liman şehri bura Eskilerin tayfası yine hep buradalar Hep bilinen tecimenler, tanıdık yosmalar Havada hayza benzeyen aynı koku binalara yaklaşırken eskisi gibi sıklet artıyor, hâlâ ayırdedilemiyor dişli gıcırtıları çocuk çığlıklarından Tanıyorum bunlar bulutlara bakmak için penceresi evlerin Bu da deniz hırs püsküren, toynak durduran deniz Rezeleri yerlerinden oynatan vâdeden, vâdeden, vâdeden tesellicimiz. İsmet Özel
1000Kitap
··1 alıntı·
215 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.