Kitabı okumaya başlama sebebim birbirinden farklı kadın hikayelerini okuyacak olmamdı. Ancak bu kadar yüzeysel ve İpek Ongun tarzında ergen bir kızın günlüğü hikayelerini okumayı beklemiyordum. İlk hikayeler iyi başlasa da tüm hikayeler oldukça sığ sularda geziniyor. Uzun uzun karakter tahlilleri beklemesem de bu kadar sıradan öyküler de beklemiyordum açıkçası. Sanki kadınların tek derdi bir erkekle var olmaya çalışmakmış gibi bir havada yazılmış kitap ki bu çok rahatsız edici. Aslında yazar bunun tam tersi marjinal kadınlar çizmeye çalışıp bu çizgiden uzaklaştığını düşünse de aksine bu çizgiye daha da yaklaştırmış öykülerini. Dolayısıyla okuma zevkini düşüren bir kitap çıkmış ortaya.