·692 syf.····Okunma: 10 Temmuz 2025 00:00 Spoiler bulunur!
Bu kitabı da bitirdim geldim. Çapraz okuma yaptığım için çok mutluyum. Fırtınalar İmparatorluğu'ndan sonra yedi yüz sayfa bu kitaba dayanamazdım.
Chaol'un kitle tarafından genel olarak sevilmediğini biliyorum ama ben hiçbir zaman Chaol'a bir öfke ya da nefrette bulunmadım. Evet seri boyunca hataları da oldu ama tek hatalı olan o değildi. Birçok karakterin hataları var ve hata yapmaları gayet doğal bir şey.
Fakat bu kitapta Chaol kendisini hepimizden soğuttu diye düşünüyorum.
Kitapta her ne kadar Chaol, Yrene ve Nesryn'in hikâyesi denilse de Nesryn'e özellikle birinci kısımda çok az sahne yazıldı. Yani kitap boyunca onun bakış açısından yaklaşık iki yüz sayfa civarında okuyoruz. Bu bence berbat bir karar olmuş. Kitapta Chaol'un yapabileceği şeyler çok kısıtlı o yüzden Nesryn ağırlıklı ilerleyip ufak kısımlarda da Chaol'un iyileşme çabalarını okusak inanan sekiz puanı basardım bu kitaba ama biz onun yerine Chaol'un koskoca bir kitap boyunca hiçbir şey yapmamasını okuyoruz.
Yrene'in gözünden okuduğumuz kısımların çoğunda da Yrene Chaol'un yanında bulunuyor. Hadi ona hiçbir şey demiyorum. Kızın kitap boyunca Chaol'u iyileştirme sorumluluğu var bunun dışında bir şeyi üstlenmek zorunda değil. Ama Chaol'u bize bir ordu bul da gel diye başka kıtaya göndermişler gerçekten herifin yaptığı bir uğraş yok. Erilea'da Aelin'in ekibi oradan oraya koşuyor ordu için biz sadece Chaol ile Yrene'in koskaca kitap boyunca slow burn aşkını okuduk resmen. İnanın üçüncü kitapta bile Aelin'la Rowan'a böyle slow burn yazmadı bu kadın.
Nesryn kitap boyunca yapabileceği en iyi yardımı yapmaya çalışıyordu. Muhtemelen varis olabilecek ve Kağan'ı ikna kabiliyeti yüksek prenslerden biriyle yakınlık kurmaya çalışıyordu ki başardı da.
Chaol ise sadece bir kez Kağan'ın odasını basıyor (dış ticaret veziri midir nedir onunla konuşulduğu sırada) sonrasında hiçbir şey yapmıyor. Gerçekten hiçbir şey yapmıyor. Sadece ölüler şehri hakkında üç beş bilgi öğrenmesi Duva ile karşı karşıya gelinen sahneler okuduğumuz bomboş kısımları telafi etmiyor maalesef.
Bazı kişiler Nesryn ile arasındaki ilişkiyi bitirmeden Yrene'le birliktelik yaşamasına da takılmış inanın umrumda bile değil. Kiminle birliktelik yaşadığı falan umrumda değil sadece bu kitapta işe yarar bir şey yapması için yalvaracaktım resmen ama hiçbir şey yapmadı.
Yedi yüz sayfa boyunca ne okudum bilmiyorum bile.
Chaol'u tebrik edeceğim bir nokta var ama merak etmeyin. Kitabın 122. Sayfasında kendisi Yrene'e "Fakat inan bana Erilea'da benden benim kadar nefret eden yoktur." diyor. Gerçekten tebrik ederim hayatında verdiğin tek doğru karar kendinden nefret etmek olmuş.
Karakterlere gelecek olursam Yrene'i çok sevemedim açıkçası nötrüm biraz.
Sartaq'ı çok sevdim. Borte'ye bayıldım. Chaol'la Yrene yerine Borte ve Yeran ilişkini okusam daha mutlu olurdum.
Kitapta kimi okusam Chaol'u okumaktan daha iyi olurdu zaten.
Hasar ve Arghun bence çok güzel karakterlerdi. O çatal dilli halleri çok güzeldi. Özellikle Hasar'ınki.
Kashin de gayet iyi karakterdi yani.
Yine hikayede bazı parçalar yerine oturdu. Maeve hakkında, Athril'in yüzüğü (Özellikle bu da çok hoşuma gitmişti 3. kitapta Maeve'in yanındaki baykuşun bile hikayeye bu kadar dahil olmasını beklemiyordum.) ve Silba ile şifacıların Valgler üzerinde etkisi vs.
Bu kitabı defalarda yırtıp atasım geldi ama 350 lirama kıyamadığım için kitap boyunca kendimi yırttım.
Bu kitaba 6 puan vermem tamamen Nesryn'in sahnelerinin hatırı, 558. sayfadaki ters köşenin güzelliği ve benim insafımdan kaynaklandı. Chaol ve Yrene'in sahneleri 4 puanı bile hak etmiyor.