Bəzən paralel bir dünyaya:
Murakaminin 1Q84-dəki kimi –
bəzən alternativ bir həyatda öz kölgəsinə toxunar...
Krauçun Qaranlıq Maddəsində olduğu kimi...
Liu Cixinin Üç Cisim Problemində kainat bizə yad deyil, sadəcə biz ona yuxulu baxırıq...
Stanislav Lem isə Solarisdə göstərir ki, ən yad olan, bəzən bizim öz zehnimiz ola bilər...