·282 syf.··Beğendi
···Okunma: 11 Temmuz 2025 23:45 Öncelikle spoiler içeren bir yazı olacağını belirtmek isterim. Benim incelemelerim kitapları profesyonel bir şekilde değil de amatörce, kitabın bende yarattığı duygu ve düşünceleri aktarmak şeklinde oluyor bunu da ekleyeyim.
Bu kitabı katıldığım okuma grubunun tavsiyesi üzerine okumaya başladım ve daha ilk okumaya başladığım andan itibaren çok beğeneceğimi anlamıştım. Bazı denk gelişler vardır ki o şeyi hayatınıza çekmiş olabilirsiniz adeta. Bu kitap da benim hayatımdan bezdiğim, çokça sorgulayıp kendimi suçladığım, kendimden ve hayatımdan pek de memnun olmadığım bir dönemde hayatıma girdi. Az önce bitti ve bittiğinde gözyaşlarımı tutamadım, yazara içten bir teşekkür gönderdim böyle bir kitap yazdığı için.
Nora'nın başına gelenler hem Nora'ya hem bana çok şey kattı. Pişmanlık yaşanmayan bir hayat yoktur, olması da imkansız çünkü insan böyledir işte. Her seçiş bir vazgeçiştir ve vazgeçtiğimiz şeylerin bize hangi kapıları açıp hangilerini kapattığını bilemeyiz. Bazen yaptığımız seçimin sonuçlarından memnun kalmadığımızda aklımız vazgeçtiklerimizde kalır. Onları düşünüp durmak ve pişmanlıklar biriktirmek kolaydır. Yaşadığımız hayatta başımıza gelen tüm aksilikleri vazgeçtiğimiz o hayatta yaşamayacağımızı düşünerek tüm suçu ona atarız. Pişmanlıklar birikir, birikir... ta ki sırtımızda taşıyamayacağımız bir yük, gözlerimizi her an dolduran yaşlara dönüşene dek... Oysaki unuttuğumuz şey dünyada hiçbir insanın yaşadığı hiçbir hayatta katıksız mutluluk, sonsuz başarı, tatmin, heyecan vs. olmadığı. Mutluluk mutsuzlukla, neşe kederle, bolluk darlıkla, acı tatlılıkla harmandır. Mutsuzluk olmayan bir hayat yoktur. Her şey dönem dönem bizi mutlu da edebilir mutsuz da. Önemli olan bunların iç içe geçtiğini, yaşadığımız hayatın da böyle olduğunu kabullenebilmek.
Farklı kapılar açabilecek milyonlarca farklı seçimi, bu seçimlerin sonuçlarını, yaşayabileceğimiz milyonlarca hayatın potansiyelini içimizde taşıdığımızı ve esas değiştirmemiz gerekenin kök yaşamımız olduğunu anladım. Kaçarak varmak istediğin yer aslında kaçtığın yerin ta kendisi.
SPOILER!!!
Ne yalan söyleyeyim kitabın başında en sonunda Nora'nın kök yaşamını tercih edeceğini biliyordum. Sadece en son deneyimlediği hayatta Molly'i çok sevince ve bazı anılar oluşturmaya başlayınca "acaba?" demiştim ama yanılmadım. Sonunda Ashle birlikte olmak için somut bir adım atmasını bekledim Nora'nın, aşksal anlamda da güzel bir yön vermesini istedim hayatına. Gerçi Ash'in maratonunu izleyip kahve teklif etmeyi tasarladı ama olsun. Abisi Joe ile olan ilişkisini ve duygularını öyle güzel yansıtmışlardı ki Joe ile enine boyuna konuştukları kısımlarda gözlerim doldu. Son olarak: seni sevdim Nora Seed. Bende güzel yer edinen bir karakter oldun. Tekrar görüşmek üzere.