Geçen günlerimizin kıymetini bilmezken, zamanımızı öyle gereksiz şeylere düşünmeden harcarken. İdam saatini bekleyen bir insan için zaman nasıl geçer, arafta kalmış gibi durgun mu, yoksa azgın dalgalar gibi hızlı mı? Daha gençliğinin başında, önünde ise yaşaması gereken onca yılı sadece birkaç haftaya sığdırmak ve daha kötüsü canından çok sevdiği biricik kızının büyüdüğüne onun gençliğine şahit olamaması. Onunla yaşaması gereken her anını sadece birkaç dakikalık veda ya sığdırması ne kadar acı değil mi? Bunca şeyi yaşarken ölümüne kalan birkaç dakika da bile umudunu kaybetmemesi. Bizi ayakta tutan umutlarımızdır. Umutsuz bir insan, zaten en başta ölmüştür..
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.