Sadece bir barbarın hikâyesi değil; aynı zamanda kılıç ve büyü arasında gidip gelen, karanlıkla aydınlık arasındaki o sisli sınırda nefes alan, tuhaf bir evrenin kapısını aralıyor kitap. Ayrıca hikaye süreci öyle merak uyandırıcı işlenmiş ki, hiçbir fantastik kitabı okurken harita kısmını bu kadar incelediğimi hatırlamıyorum.
Yüzeyde bakıldığında kaba saba bir barbar gibi görünen Conan'ın bir kas yığını olması dışında sezgileri kuvvetli, doğayla uyumlu yaşayan, yalanla arası olmayan, neredeyse ilkel ama bir o kadar da bilge bir adam olmasını hikayeler boyunca takip ediyoruz. Barbar savaşçıdan akıncı komutanına, yağmacıdan hırsıza, orduların generalinden korsan kaptanlığına uzanan yollarla dolu hikayelerinde yavaş yavaş ortaya çıkıyor barbarımızın gizli özellikleri. Ayrıca kadınlara (güzel betimlenen kadınlara) olan zaafı ve doğrudan barbar yaklaşım tavrı, kadınların da serseri erkek sevme tutkusu sonuncunda her seferinde Conan'ın kollarına düşmeleri de savaşçımızın hayatının diğer bir yönünü önümüze seriyor.
Hikayeler birer efsane gibi, geçmişin sisleri arasından çıkıp gelen öyküler gibi sunulmuş önümüze. Hikayeler arasında net bir kronolojik sıra olmaması, yaratılmak istenen mitolojiye müthiş bir katkı sağlamış.
Conan’ın dünyası sadece dövüşmek ve yağmayla ilgili değil; aynı zamanda hayatta kalmak, anlam aramak, sadakat ve ihanet gibi temalarla da örülü.
Temiz kahramanlık öykülerine değil de biraz kirli, biraz eski ve biraz tehlikeli bir atmosferin peşine düşen okurlar için güzel bir deneyim sunuyor epik fantezi cildi.
Ayrıca kafamı kurcalayan bir soru da Robert E. Howard’ın yılanlarla sorununun ne olduğu. Neredeyse her hikayede kötü, ölümcül ve hatta tanrısal bir yılan unsuru mutlaka işleniyor, acaba sebebi neydi...
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.