Uzun zamandır sosyal medya da ya da çevremde gördüğüm ve duyduğum Rezonans Kanunu'nu sonunda alıp okudum. Büyük umutlarla başlamayı seviyorum kitaplara.. Heyecan dolu oluyorum onları okumak için... Fakat kitabı okurken yaşadığım heyecanın karşılanmayacağını anladığım o an gerçekten hayal kırıklığına uğruyorum. Büyük hazlar ve heyecanlar veren kitaplar okudum bu yüzden çoğu kitaptan aslında bunu bekliyorum.. bunu beklemek ne kadar doğru bilmesem de ya da buna doğru veya yanlış diyemesem de ruhumun bir alışkanlığı haline geldi ve bu noktayı tatmin edemediğim zaman gerçekten eksik kaldığımı hissediyorum... ve beni bolca eksikliğe koyan kitap Rezonans Kanunu. Neden bu kadar abartıldığını gerçekten anlamıyorum. Çünkü bu kitap hayatınızın üzgün bir döneminde olduğunuzda size her şey iyi olacak iyi düşün iyi olsun diyen arkadaştan farksız. Aslında bir cümleye sığdırılacak bu konu kitapta 206 sayfaya sığdırılmış sürekli aynı şeyleri tekrar eden toz pembe bir kişisel gelişim. Hiçbir tatminkarlık vermeyen bu kitap 206 sayfa yazılmak yerine tek bir cümle ile düşüncelerimizin hayatımızı etkileyeceğini söyleyebilirdi ve bu kadar hayal satmasına gerek yoktu. Kendimi kocaman heyecanlarla çıkardığım bu yolda topallayarak dönüşüme şahit oluyorum. Rezonans Kanunuyla birlikte aldığım Bilinçaltının Gücünü okumak için de çok heyecanlıyım. Umarım Rezonans Kanunu gibi hayal kırıklığıyla biten bir sonu olmaz. Heyecanımı koruyorum fakat en başta duyduğum hisler tabii ki de eksildi... toz pembe kişisel gelişim kitaplarından hiçbir zaman hoşlanmadım ve hoşlanmayacağım. Her şeyi dramatize ve romantize eden okuyucu kitlesi biraz daha kaliteli kitapları şişirirse ne güzel olurdu.. Her neyse okumasanız da olur değil okumayın.
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.