Salinger okumak gerçekten başka bir zevk bunu söylemekten gurur duyuyorum. Her şeyden önce ben bu kitabın bu kadar nefreti hak ettiğini de asla düşünmüyorum aksine bence çok doğru bir şeyi anlatıyor. Bir kere daha hayran kaldım okurken ve bence yazarla bağlantı kurabilen kişiler gerçekten kitabı anlıyor bence sevilmeme nedenini buna bağlayabilirim. Bazı kitaplar popüler diye illa abartılıyor damgası yemek zorunda değil, üstelik de gerçekten doğru şeyleri anlatan bir kitapsa… Kitap yedi kardeşten oluşan bir ailenin en küçükler olan Franny ve Zooey’in hikayelerini anlatıyor. İlk kısım çok kısa ikinci kısım uzun şekilde yazılmış. İçinde bulunulan aile, yetiştirilme şekline bağlı kalarak hasar almış ve kendi çözümlemelerini emin olmadan kendi yollarında yapmaya çalışan bunu yaparken de oldukça bocalayan hatta Zooey’in tabiriyle kendilerini ucube gibi gören iki kardeşi anlatıyor. Tüm kitap boyunca Zooey’in hayatını da çabasını da tüm anlattığı şeylerle empati kurup relate edebilsem de Franny ile kurduğum bağ çok daha fazlaydı. Her kısmı gerçekten çok gerçek hissettirdi bana ve diyalogları okumak da güzeldi açıkçası. Franny aslında ne yapmak istediğinin farkında ama kendini farklı ve daha çokça dini adayışlarına vermesi inancıyla kendini yetiştirdiği için o noktadan çıkması gerçekten zor ama bence gayet umut verici bir sonu vardı fakat bir nebze daha farklı iyi anlamda eylemsel açıdan bir şeylerin olduğunu görebilmek isterdim. Kitaptaki alıntıları da sevdim diyalog okumayı da gerçekten dolu diyaloglar varsa çok sevdiğimden bu kitap beni kendine çok çekti gerçekten. Salinger okuyucusu olduğumu bir kere daha anlamış oldum.
·
362 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.