Puan vermedi·400 syf.··Beğendi
· “Ortadoğu’da Bir Çocuk - Kefen”… Sayfaları çevirdikçe yalnız bir çocuğun değil, aslında insanlığın hikâyesine tanık oldum. Bu kitap beni sadece okumaya değil, hissetmeye, düşünmeye ve sorgulamaya itti. Yeri geldi gözyaşlarımı tutamadım, yeri geldi içten bir kahkaha attım. Kalbime dokunan cümleleri oldu, içimi delen satırları…
Yoğun bir duygu bombardımanına uğradım, tüm duyguların kıyısında savruldum. Bazen çaresizliğin içinden umut süzüldü, bazen bir annenin sessiz çığlığı kulaklarımda yankılandı. Her satırda biraz daha büyüdüm, biraz daha insan oldum.
Bu kitabı bitirdiğimde sadece bir hikâye değil, bir hayat bırakmış gibi hissettim elimden. Kalbime iz bıraktı. Okuyan anlar, hisseden unutmaz…