Ferhan Şensoy’un mizahi ve eleştirel üslubunu her zaman beğenmişimdir. Özellikle halkı gözlemleyip bunu ince esprilerle yansıtma biçimi oldukça zekice. 'Ayna Merdiven' de bu yönüyle zengin bir kitap. Ancak okurken rahatsızlık duyduğum bazı bölümler oldu. Özellikle dini değerlere yönelik, Hz. Meryem ve Hz. İsa ile ilgili yazılan bölümü gereksiz ve saygısız buldum.
Bana göre mizahın da bir sınırı olmalı. Eleştiri elbette değerlidir ama kutsal kabul edilen konular söz konusu olduğunda daha özenli ve hassas bir dil tercih edilmeli. Mizah kitabı dahi olsa, bazı sınırların gözetilmesi gerektiğine inanıyorum. Bu tür ifadeler, kitabın bütünlüğüne katkı sağlamadığı gibi, bende ciddi bir rahatsızlık oluşturdu ve kitabı son bölümlerde olmasına rağmen bırakmayı bile düşündüm.
Genel olarak bakıldığında kitap, halkımızın gözlemlenmesine dayanan, ince zekâ ürünü detaylarla bezeli ve güçlü bir mizahi anlatıma sahip. Bölüm bölüm ilerleyen, küçük hikâyeciklerden oluşan bir yapısı var. Ancak bazı bölümler benim açımdan kırıcıydı. Buna rağmen Şensoy’un toplum gözlemlerindeki isabeti ve dili ustalıkla kullanışı takdire değer. Yine de mizah yapılırken, bazı değerlerin daha dikkatli ve özenli bir şekilde ele alınması gerektiğini düşünüyorum.